#معارف_حسینی
«فطرس» به گهوارهاش پناه آورد و ما به قبر مطهرش …
در دعایی که از وجود مبارک امام حسن عسکری علیهالسلام در روز سوم شعبان سالروز ولادت با سعادت حضرت مولانا سیدالشهداء علیهالسلام به ما رسیده است، اینچنین به درگاه الهی عرضه میداریم:
اللَّهُمَّ وَ هَبْ لَنَا فِی هَذَا الْیَوْمِ خَیْرَ مَوْهِبَةٍ وَ أَنْجِحْ لَنَا فِیهِ کُلَّ طَلِبَةٍ کَمَا وَهَبْتَ الْحُسَیْنَ لِمُحَمَّدٍ جَدِّهِ
خداوندا، به ما در این روز بهترین هدیه را از جانب خود عطا بفرما و در این روز هر خواستهٔ ما را چنان که حسین علیهالسلام را به محمد صلیاللهعلیهوآله، جدّش بخشیدی، به ما نیز ببخش!
خداوندا، به ما در این روز بهترین هدیه را از جانب خود عطا بفرما و در این روز هر خواستهٔ ما را چنان که حسین علیهالسلام را به محمد صلیاللهعلیهوآله، جدّش بخشیدی، به ما نیز ببخش!
وَ عَاذَ فُطْرُسُ بِمَهْدِهِ فَنَحْنُ عَائِذُونَ بِقَبْرِهِ مِنْ بَعْدِهِ نَشْهَدُ تُرْبَتَهُ وَ نَنْتَظِرُ أَوْبَتَهُ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ
و چنان که فُطرس به گهواره او پناه بُرد، ما پس از او، به قبر مطهرش پناه میآوریم و تربت پاکش را نظارهگر میشویم و منتظر بازگشت اوییم؛ چنینباد ای پروردگار جهانیان!
و چنان که فُطرس به گهواره او پناه بُرد، ما پس از او، به قبر مطهرش پناه میآوریم و تربت پاکش را نظارهگر میشویم و منتظر بازگشت اوییم؛ چنینباد ای پروردگار جهانیان!
مصباح المتهجد، ص574.
اقبال الاعمال، ص185.
اقبال الاعمال، ص185.
پروانهوار سوزِ تو را میخریم ما
تا صبح، دور شمع غمت میپریم ما
تا صبح، دور شمع غمت میپریم ما
آتش به جان بال و پر ما را بکش حسین
از فُطرس درِ تو مگر کمتریم ما؟!
از فُطرس درِ تو مگر کمتریم ما؟!
بین گذر نگاه به خِیل گدا بکن…
کاسه به دست در دل این معبریم ما
کاسه به دست در دل این معبریم ما
وقتی تو پادشاه تمامیِّ عالمی
پس خوش به حالمان که همه نوکریم ما
پس خوش به حالمان که همه نوکریم ما
اوج کمال روح، به “گریه” رسیدن است
یک عُمر در طریقتِ “چشمِ تریم” ما
یک عُمر در طریقتِ “چشمِ تریم” ما
“روح الامین” به گریهی ما رَشک میبرد
در روضه از ملائکه دل میبریم ما
در روضه از ملائکه دل میبریم ما
اشکی که خرج بزم تو باشد… عنایت است
مدیون لطفِ زینبِ غم پروریم ما
مدیون لطفِ زینبِ غم پروریم ما
دستِ “رقیه” نان دَهنِ دخترم گذاشت…
جیرهبگیرِ سفرهی این دختریم ما
جیرهبگیرِ سفرهی این دختریم ما
چادرنماز فاطمه سقف حسینیه است…
تا حشر زیر سایهی این مادریم ما
تا حشر زیر سایهی این مادریم ما
ای بیسری که سر به سر غم گذاشتی
وقتی تو سروری، ز سران هم سریم ما
وقتی تو سروری، ز سران هم سریم ما