🌱 مولای ما حضرت امام ابوالحسن الرضا علیه السلام اینگونه بودند👇
ابراهيم بن عباس مروى گوید:
● من هرگز حضرت ابى الحسن الرضا عليهالسّلام را نديدم كه در حرف زدن به كسى ستم كند و بد بگويد
● و نديدم سخن كسى را قطع كند بلكه صبر ميكرد تا او از سخن گفتن فارغ ميشد بعد از آن تكلم ميفرمود
● و نديدم كسى حاجت خواهد و مقدور آن بزرگوار باشد و رد كند حاجت او را
● و هرگز نديدم كه پيش روى كسى نشسته باشد و پاى مبارك خود را دراز كند
● و هرگز نديدم كه پيش روى كسى نشسته باشد و تكيه بر چيزى كند
● و هرگز نديدم كه يكى از غلامان و مملوكهاى خود را دشنام دهد
● و هرگز نديدم كه آب دهان بيندازد
● و هرگز نديدم كه در خنديدن قهقهه كند بلكه خنديدن او به تبسم بود
● و چون خلوت میشد و سفره غذا از براى او حاضر ميكردند همه غلامان و مملوكهاى خود را بر خوان طعام مىنشانيد حتى دربان و مهتر را
● و آن بزرگوار در شب كم خواب و بسيار بيدار بود
● و اكثر شبها را از اول شب تا صبح احياء میکردند.
● و بسيار روزه میگرفت و روزه گرفتن در هر ماه سه روز از او فوت نمیشد و میفرمودند: روزه گرفتن در هر ماه سه روز مثل روزه گرفتن جميع ايام است.
● و در پنهانى بسيار احسان بمردم میكرد و صدقه ميداد و اكثر آن در شبهاى تار بود پس كسى كه مىپندارد كه در فضل مثل او را ديده است او را تصديق نكنيد.
● من هرگز حضرت ابى الحسن الرضا عليهالسّلام را نديدم كه در حرف زدن به كسى ستم كند و بد بگويد
● و نديدم سخن كسى را قطع كند بلكه صبر ميكرد تا او از سخن گفتن فارغ ميشد بعد از آن تكلم ميفرمود
● و نديدم كسى حاجت خواهد و مقدور آن بزرگوار باشد و رد كند حاجت او را
● و هرگز نديدم كه پيش روى كسى نشسته باشد و پاى مبارك خود را دراز كند
● و هرگز نديدم كه پيش روى كسى نشسته باشد و تكيه بر چيزى كند
● و هرگز نديدم كه يكى از غلامان و مملوكهاى خود را دشنام دهد
● و هرگز نديدم كه آب دهان بيندازد
● و هرگز نديدم كه در خنديدن قهقهه كند بلكه خنديدن او به تبسم بود
● و چون خلوت میشد و سفره غذا از براى او حاضر ميكردند همه غلامان و مملوكهاى خود را بر خوان طعام مىنشانيد حتى دربان و مهتر را
● و آن بزرگوار در شب كم خواب و بسيار بيدار بود
● و اكثر شبها را از اول شب تا صبح احياء میکردند.
● و بسيار روزه میگرفت و روزه گرفتن در هر ماه سه روز از او فوت نمیشد و میفرمودند: روزه گرفتن در هر ماه سه روز مثل روزه گرفتن جميع ايام است.
● و در پنهانى بسيار احسان بمردم میكرد و صدقه ميداد و اكثر آن در شبهاى تار بود پس كسى كه مىپندارد كه در فضل مثل او را ديده است او را تصديق نكنيد.